Projekt analizuje przestrzenne zróżnicowanie intensywności turystyki w 220 regionach NUTS2 UE w latach 2017–2023. Zastosowano narzędzia ekonometrii przestrzennej: statystykę Morana I, klastry LISA oraz przestrzenne modele panelowe (SAR-RE, SEM-RE, SDM-RE). Wyniki wskazują na silną autokorelację przestrzenną i istotne efekty spillover; wpływ PKB, obiektów UNESCO i dostępu do wybrzeża silnie rozchodzi się na regiony sąsiednie.